SUÇLULUK DUYGUSUYLA BAŞ ETMEK

SUÇLULUK DUYGUSUYLA BAŞ ETMEK

Sorumluluk ve suçluluk duygularına bağımlı biriydim ve anne-baba olarak suçluluk duygusuyla baş etmekte onunla yüzleşmekten daha çok işe yaracak hiçbir şey yoktu. İlk ayrılık suçluluğumu en iyi kızımı doğumundan sonraki dört gün boyunca hastanede bırakmak zorunda kalmam örneklendirebilir. Kızımın vücudumda nefes aldığı, yemek yediği, uyuduğu yaklaşık 96 saatti.

Bu ilk 96 saat oldukça gelişim göstermişti ya da ben ayrılma suçluluğuna bağlı olarak rol yapıyordum. Ardından kızımı kundağında taşımak ve saatlerce emzirmek en mutlu olduğum zamanlardı. Doğum iznimi kızım günlük bakıma başlayana kadar dört aydan dokuz aya uzatmıştım. Günlük bakımın ilk gününde ikimiz de bebekler gibi saatlerce ağladık. Her doğum gününde ayrılmak kahrediciydi ve günlük bakıma gönderdikçe suçluluk duygum daha da artıyordu. Fakat kariyer hayatım yeni bir hal aldı ve zaman ayırmam gereken ve istediğim gibi zaman ayırabildiğim daha esnek bir hale geldi.

Günlük Bakıma Gönderme Suçluluğunu Azaltmak

Günlük bakımla ilgili suçluluğumu hafta içi günlük bakım ve ev saatlerini ayarlayarak azaltmaya çalışmıştım. Ben hala araştırma içindeyken, tam zamanlı bir çocuk bakıcısına ihtiyaç duyduk fakat günlük bakımın kısıtlı imkanlarından dolayı günlük bakımın tatil olduğu iki güne çocuk bakıcısı ayarlayarak idare ettik, ailemiz yardımcı oldu ve ben bebeğimi eğlendirirken bir yandan da evde çalışma girişiminde bulundum.

Bağımsız girişimlerde bulunmak için araştırmayı bıraktığımda, ilk yaptığım şey günlük bakım günlerini kısaltmak oldu. Hala daha saatlerin yetmediği işlerle boğuşma problemi yaşıyordum, fakat son düzenleme hafta sonları kızımla zaman geçirme fırsatı sağlasa da okula gittiği günlerde çalışmak zorunda olmamın suçluluğu vardı. Günlük bakımın kızımın hayatını çeşitlendirdiğine inanıyorum. Öğretmenini, arkadaşlarını ve okulda yaptığı faaliyetleri sevdiği çok açık. Uyumak bazen güç olsa da onu almaya gittiğimde hiçbir zaman ayrılmaya hazır olmadı!

Anne-Babaların İhtiyacı Olan Suçlu Hissetmeme Günü

Bu etaba geçiş yapmak, hayatının ilk yıllarını yaşayan kızım için şaşırtıcı olmadı, ben ve eşim dışarıda baş başa zaman geçirme konusunda çok katıydık. Ayrılık gerginliğiyle baş edecek olmak ve kızımın gece düzeni konusundaki aşırı korumacılığımız bir problemdi ve özellikle eşim yoğun bir haftadan sonra kafa dinlemek için dışarı çıkma konusunda suçlu hissederdi. Fakat kızımın büyüdükçe, birlikte zaman geçirmeye odaklanırken daha güçlü bir aile olduğumuzu fark ettik. Saatlerimizi aile olarak bir arada olmaya adıyorduk.

Çözümden Önce Sorunu Gözden Geçirme

Eşim ve ben dünyanın bize çeşitli imkanlar sunduğuna gerçekten inanıyoruz. Birkaç hafta önce, kızımızın ilkokula geçiş süreciyle mücadele ederken ciddi anlamda yıpranmıştık. Eşim ve ben çocuk bakıcısı problemine yeniden göz attık. Tam olarak bir hafta sonra, komşumuz onunla daha fazla zaman geçirmek istediğini söyleyerek kızımıza bakabileceğini söyledi. Evren size bunun gibi apaçık bir fırsat sunduğunda, suçluluk duygusunun üstesinden gelebiliyor ve dışarıda olduğunuz dakikaların tadını çıkarabiliyorsunuz.

Sesli Tavsiye

Başkalarına bir tavsiyem var mı? Biraz esnekliğiniz varsa, evde ve dışarıda geçirdiğiniz zamanın dengesini kurana kadar programınızı düzenlemeye çalışın. Ve yeni şeyleri denemekten korkmayın. Bazen aileniz için neyin işe yarayacağını denemeden bilemezsiniz. Yeni fırsatlara açık olmak kendinizi kaybettiğiniz anlamına gelmez, sadece her zamankinden daha fazla imkanları gözden geçirdiğiniz anlamına gelir.

Bir önceki yazımız olan ÇOCUĞUNUZLA KONUŞMANIZ GEREKEN 5 SOSYAL MEDYA TEHLİKESİ başlıklı makalemizde Çocuklar, Sosyal Medya ve Teknoloji hakkında bilgiler verilmektedir.

İlgili mesajlar

Yorum yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*